ఎవరికి తెలియదు క్రైస్తవ మనస్తత్వము అడ్డ మనస్తత్వము అని ? ఎవరికి తెలియదు ముస్లిం మనస్తత్వము వక్ర మనస్తత్వము అని ? అయితే నిజమైన హిందువు సదరు జ్ణానము(తిరకాసు మాట)-ఓర్పు-ఆలోచన(హృదయము) అలవరచుకుని వక్రతను వక్రతతో మరియు అడ్డమును అడ్డముతో ఎదుర్కోవాలి కాని వక్రతను మరియు అడ్డమును సూటితనముతో ఎదుర్కొంటున్న కాలమూ హిందూధర్మమునుండి మత మార్పిడులు ఆగవు. మానసిక బలహీనుడైన ఒక హిందువు తోటి హిందూ స్వామిజీ యొక్క అహంకారమును భరించినా అతని మానసికముగా బలహీనమైన హృదయమును మోసము చేసుకుని ఎంతకాలము హిందూ ధర్మములో కొనసాగుతాడు? హిందూ స్వామిజీలు ఆలోచించగలరు ! సమస్య అంతర్గతములో అంతర్గతముగా ఉండకపోవటము నుండి పుట్టింది. కనుక పరిష్కారము కూడా అంతర్గతము యొక్క అంతర్గతముకు అంతర్గతముగా ఉండుటలోనే ఉంది.

భావన (కులము ) మరియు మాట (ఆలోచన )(హృదయము )(మానవత్వము) ఉన్న వ్యక్తీకరణ కు ఆ రెండింటి మధ్య సమన్వయము  చేసుకోలేక సామాన్య హిందువులకు  "అహంకారము " సహజ పరిణామము . 
     ఆ "అహంకారము " వలన సనాతన హిందూ ధర్మము నుండి ఇతర మతములు పుట్టాయి . ఇది సత్యము . 
    కనుక "హిందువులు " సూటి మనస్తత్వము కలిగి ఉన్నప్పటికీ వారి మతము సార్వజనీనమైనప్పటికీ "మొదట - ప్రతి తరువాత - అంత్యము  - అంతిమము దశలను గుర్తించి వాటి ప్రకారము " ఆడ్డ మనస్తత్వము కలిగిన క్రైస్తవుల మరియు వక్ర మనస్తత్వము కలిగిన ముస్లిముల పక్షపాతి గా నేను మరియు m k గాంధీ వ్యవహరించ వలసి ఉంది.
     అప్పుడు మాత్రమే క్రైస్తవులు తమ అడ్డ మనస్తత్వము లో ఉన్న సూటి మనస్తత్వమును మరియు ముస్లిములు తమ వక్ర మనస్తత్వములొ ఉన్న సూటి మనస్తత్వమును తెలుసుకో గలరు . 
    జనులలో సామాన్యత నుండి విశిష్టత కు మానసిక (మత పరమైన ) పరిపక్వత క్రమేణా జరగవలసిన అంశము .అంతే గానీ ఒక్క ఉదుటున జరిగితే ఒక్క ఉదుటున పోయే ఆస్కారము ఉంటుంది కదా .